عدالت ؛ یاد یاران ایران ( قسمت اول )

عدالت ؛ یاد یاران ایران ( قسمت اول )

 

عدالت ؛ یاد یاران ایران ( قسمت اول )
عدالت ؛ یاد یاران ایران ( قسمت اول )

امیر مومنین (ع) در نهج البلاغه از عدالت تعریفی دارند : عدالت قرار دادن امور در جای خود است

و در تعریفی دیگر : عدالت دادن حق به هر حقداری است .

و برای باز کردن مفهوم عدالت آمده که : عدالت حق به معنای آنچه نیاز دارد و آنچه استحقاق آن را دارد و در نهایت آنچه سزاوار آن است.

اما آیا عدالت در حق یاران ایران و سایر مسجونین و در کل جامعه بهاییان ایران  رعایت شده است ؟ قضاوت را به عهده قلوب صاف مردم شریف ایران می گذاریم .

اگر بخشی از عدالت رعایت حق و نظم و تعادل و آرامش باشد جامعه بهاییان ایران و یاران ایران و زندانیان بی گناه از آن محروم هستند و چرا ؟ باید از آنان که مانع رسیدن حق و نظم و تعادل و آرامش شده اند جویا شد .

اگر نظم نباشد امنیت مستقر نمی شود و عدالت رخ نمی دهد آیا با زندانی کردن افرادی به دلیل اعتقادی نظم در جامعه مستقر می شود ؟ یا امنیت جامعه به دلیل تحقیر و تمسخر و توهین و حذف حقوق اولیه مردم متزلزل نمی شود ؟

عدالت و امنیت با تامین آرامش رخ می دهد و اگر آرامش در جامعه ایجاد نشود بی نظمی و اختلال در جامعه و انتشار ناهنجاری گسترش می یابد و آیا امروز آرامش در جامعه اقلیت و اکثریت وجود دارد ؟ یا شاهد نشر ناهنجاری ها و بی نظمی ها و مفاسد و هزاران درد بی درمان در جامعه هستیم ؟

عدالت و امنیت در اصل تعادل برای همگان است و اگر تبعیض رخ دهد که رخ داده جامعه خواهان ایجاد تعادل است ؛ اما قشر قدرت که خواهان تعادل برای همگان نیست هر گونه فعالیت انسانی و قانونی برای ایجاد تعادل و عدالت و امنیت را تبلیغ علیه نظام و تشکیل گروه های مخالف نظام معرفی می کند .

بهاییان ایران و سایر اقلیت ها مشکل را با تمام وجود لمس می کنند و اکثریت مردم هم وضعیت موجود را وضعیت مطلوب نمی دانند و از وضعیت موجود تا وضعیت مطلوب راه بسیار زیاد و طولانی است اما مشکل در این است که مردم ایران اجازه حرکت به سمت مطلوب را هم ندارند و باید در وضعیت موجود سر کنند چرا که در این وضعیت موجود است که بسیاری با ایجاد فشارهای بی حد مردم را از حرکت به تعالی ناامید کنند و از ترس بدتر نشدن حاضرند حتی سایر مردم را به زور در همین حال نگاه دارند .

در شریعت رسول اکرم تندروی و افراط نهی شده است و سخت گیری غیر انسانی حکومت ها را نفی می کنند و نتیجه افراط و سخت گیری ظلم و حکومت غیر خدا خواهد شد .

یکی از شاخص های عدالت رعایت تناسب و هماهنگی است اما آیا محروم کردن بخش اعظم جامعه از رشد و تعالی هماهنگی را در جامعه ایجاد می کند ؟ یا تناسب و زیبایی را از پایه و اساس به نابودی می کشاند ؟

داشتن ثبات برای هر جامعه نه تنها لازم که ضروری است اما زمانی که تعدادی قلیل برای حفظ قدرت و حکومت ثبات جامعه را محو می کنند تا در سایه بی ثباتی بتوانند به انتشار تعصب و خرافات و ایجاد ساده لوحی و در نهایت تسلط بر جامعه موفق شوند آیا این بی ثباتی می تواند طولانی مدت تداوم داشته باشد و نتیجه این بی ثباتی آیا به نفع جامعه است ؟ یا جامعه را از درون نابود می کند ؟

یاران ایران شاید تنها یک گروه کوچک در بین میلیون ها ایرانی باشند که هم اکنون تحت فشار هستند ولی یاران ایران  و استقامت یک جامعه دینی برای حفظ اعتقادات خود نور امید را در قلوب برخی مردم روشن ساخته است که هنوز هستند افرادی که برای استقرار عدالت حاضر هستند دهها سال زندگی خود را در زندان باشند ولی تسلیم انکار خدا نشوند که اگر اعتقادات روحانی خود را در همان روز اول منکر می شدند آزاد بودند ولی خدا را منکر نشدند تا به نام خدا ظلم نشود خواستند به جامعه ایران بگویند دین خدا دین عدالت است و آنچه بر ایشان به نام دین و خدا می شود ظلم عده ای محدود است که تنها لباس دین بر تن دارند و در دین اصالتی ندارند .

یاران ایران و تمام زندانیان دیگر و جامعه بهاییان ایران اعم از بهاییان قدیم و مومنین جدید برای حفظ صلح و دوری از کدورت و نفرت و جنگ سالها در حبس درون و بیرون هستند شاید بتوانیم در تفکر در رفتار با جامعه بهایی و یاران ایران و زندانیان دیگر به این حقیقت نزدیک شویم که عدالت در آزادی همه بی گناهان است نه تداوم فشارها به نام دین و خدا و به کام مشتی تشنه قدرت و ثروت 

 

Related posts

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.