دل نوشته همسر سعید رضایی به مناسبت سالگر د ازدوجشان

 

12509885_918751841571441_5995368279940238965_n

دل نوشته همسر سعید رضایی به مناسبت سالگر د ازدوجشان

صبح از دریچه سر به درون می کشد به ناز
وز مشرق خیال
تو، صبح تابناک تری را
سر در کنار من
با چهره شکفته چو گل های نسترن
لبخند می زنی.
من، آفتاب پاک تری را
در نوشخند مهر تو می بینم
در مطلع بلند شکفتن
***
من، روز خویش را
با آفتاب روی تو،
کز مشرق خیال دمیده ست
آغاز می کنم.

من با تو می نویسم و می خوانم
من با تو راه می روم و حرف می زنم
وز شوق این محال:
– که دستم به دست توست! –
من، جای راه رفتن،
پرواز می کنم!
***
آن لحظه ها که مات
در انزوای خویش
یا در میان جمع
خاموش می نشینم:
موسیقی نگاه تو را گوش می کنم.
گاهی میان مردم ، در ازدحام شهر
غیر از تو ، هر چه هست فراموش می کنم.

یار همیشه مهربانم سعید:
خیلی مبارکه، سالگرد زندگی مشترکمونو می گم. یک سال دیگه هم گذشت و تو برای هشتمین سال از من دوری و در زندان ظلم و تعصب به سر می بری. از من دوری و من بیشتر از همیشه دوستت دارم و به وجود نازنینت افتخار می کنم.
و باز هم می گویم : صبورانه به انتظارت می نشینم تا که بازآیی.
دی ماه 94 – همسرت شهین

سعید رضایی یکی از رهبران جامعه بهایی ایران که به «یاران ایران» معروف هستند، ۷ سال پیش به بیست سال زندان محکوم شده است. ایشان ۵۸ سال سن دارد و در رشته مهندسی کشاورزی با مدیریت موفق ۲۰ ساله خود جز مدیران سر‌شناس این حوزه بود. وی درخصوص مطالعات جامعه بهایی از جمله افرادی می‌باشد که چندین کتاب نوشته است.
سعید رضایی متولدآبادان و بزرگ شده شیراز است. وی تحصیلات خود را در دانشگاه پهلوی به پایان رساند. پس از ایجاد موج فشار‌ها در سال ۱۳۶۰ بر جامعه بهایی وی به شمال کشور نقل مکان کرد و با وجود فشار‌ها بر بهائیان مدتی آنجا ماند و پس از آن به کرمان رفت. وی با وجود آنکه تحصیلات عالیه داشت به شغل نجاری روی آورد و به کارهای متفرقه مشغول شد.

آقای رضائی و همسرش، شهین روحانیان، سه فرزند دارند. دو دختر آن‌ها که هردو در سنین بیست سالگی جزء گروه پنجاه وچهار نفری بودند که در سال ۱۳۸۵ در شیراز به خاطر مشارکت در طرحی برای کمک به کودکان محروم دستگیر شدند. همچنین پسر ایشان در زمان بازداشت وی، تنها ۱۲ سال سن داشت
سعید رضایی پیش‌تر نیز به اتهام بهایی بودن بازداشت و در سلول انفرادی نگه داری شده بود. این در حالی است که وی از بیماریهای متعدد قلبی رنج می برد و سال گذشته مورد جراحی قلب قرار گرفته بود.
با این حال بارها با اعزام وی به بیمارستان توسط ماموران امنیتی و مسولان زندان جلوگیری به عمل آماده است.
هفت رهبر بهائی که بدواً به ٢٠ سال زندان محکوم شدند مدت‌ها به جامعۀ ایران و جامعۀ بهائی هر دو خدمت کرده‌اند. شش نفر از این جمع در تاریخ ۱۴ مه ۲٠۰۸ (۲۵ اردیبهشت ۱۳۸۷) در خانه‌های خودشان در تهران دستگیر شدند. نفر هفتم، مهوش ثابت، قبل از دیگران، در تاریخ ۵ مارس ۲٠۰۸ (۱۵ اسفند ۱۳۸۶)، در جریان سفری به مشهد دستگیر شده بود. این افراد هفته‌ها بدون هیچ اطلاعی در بازداشت بودند و بیش از یک سال حق دسترسی به مشاورۂ حقوقی نداشتند

 

Related posts